Του Μιχάλη Μελισσίδη
Από τους ανθρώπους που χαίρεσαι να μιλάς μαζί τους. Που έχουν κάτι να σου πουν, κάτι να αποτυπώσεις στο χαρτί. Κάτι να πάρεις και να το μεταδόσεις, να το μεταλαμπαδεύσεις σε όσους το διαβάσουν και ενδιαφέρονται…
Ο λόγος για έναν από τους κορυφαίους μαραθωνοδρόμους της χώρας μας, τον Παναγιώτη Καραΐσκο για τον οποίο μου ήρθαν στο μυαλό τα λόγια του προπονητή του Σταύρου Καρρέ:
” Όπως η αξία ενός προπονητή φαίνεται στη διάρκεια των χρόνων, με φθορά, με αποτυχία, με επιτυχία, έτσι κι σ έναν αθλητή που κάνει πρωταθλητισμού, η αξία του κτίζεται με τη συνεργασία, με το πως νοιώθει. Ο Παναγιώτης είναι από τα άτομα που η εκτίμηση είναι αμοιβαία και ο σεβασμός αλληλέγγυος, που χαίρεσαι να δουλεύεις, να μιλάς, να ανταλλάσεις απόψεις. Άτομο που δεν δημιουργεί αντιπαραθέσεις, δεν είναι αρνητικός, δεν είναι οξύθυμος. Αυτό είναι πέρα από την καθημερινότητα ενός αγωνιστικού προγράμματος, μιας προπόνησης…”
ΡΕΚΟΡ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΚΑΡΡΕ
Του μετέφερα αυτά τα λόγια, πάνω- κάτω και του υπενθύμισα ότι το ρεκόρ συνεργασίας με τον Σταύρο Καρρέ το έχει μαζί με τον Χριστόφορο Μερούση (12 χρόνια)! Δεν έδειξε να αιφνιδιάζεται..
“Ναι. Θα τον ξεπεράσω τον Χριστόφορο( γέλια). Γιατί, δεν σκοπεύω να φύγω από τον Σταύρο. Τυχαία ήταν η συνάντησή μας, αλλά έπεσα πάνω στην καλύτερη επιλογή μου. Αυτό που έχουμε κτίσει έχει γερές βάσεις, κρατάει χρόνια, είναι καλό, δυνατό και …οικογενειακό. Πάνω απ όλα έχουμε μια δυνατή φιλία και μετά μιλάμε αγωνιστικά…”
Είπε κι άλλα ο Σταύρος για τον Παναγιώτη.
“Μεγάλο του προτέρημα η συνέχεια και η συνέπεια. Βασικό να έχεις αυτά τα δύο. Αν έχεις υποδομή, επανέρχεσαι πιο εύκολα από δύσκολες καταστάσεις. Είναι λεπτός, αδύνατος, ελαφρύς. Έχει στοιχεία που προδιαθέτουν βελτίωση εικόνας. Έχει αυτό που λέμε feedback..”
ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΤΡΟΦΗ
Είναι ωραία όλα αυτά, να μιλάει ο προπονητής σου με τα καλύτερα κι εσύ να το δείχνεις στη σχέση και στα αποτελέσματα.
Και είναι επίσης σημαντικό να ανατρέχεις στο παρελθόν, το οποίο στην ουσία σε οδηγεί μέχρι σήμερα.
- Πριν 15 περίπου χρόνια ο Παναγιώτης Καραΐσκος μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης από ναρκωτικά. Ήταν χρήστης και…ποδοσφαιριστής. Έπαιζε μπάλα στον Άρη Πετρούπολης. Ήταν μια περίοδος 6 ετών από τη ζωή του, σε μια μάχη που έδινε καθημερινά, έχοντας σύμμαχο την οικογένειά του και το …πρόγραμμα απεξάρτησης, από το οποίο πήρε πολύτιμη βοήθεια.
- Πάνω απ όλα όμως αντέδρασε ο ίδιος του ο εαυτός. Ο ίδιος έκανε την πρώτη κίνηση, ο ίδιος είπε “όχι”, ο ίδιος βρήκε διέξοδο.
Περίοδος προσπάθειας, υπομονής, εγκαρτέρησης. Αλλά και χαρακτήρα…
Η ΣΤΡΟΦΗ
Λίγο η Σχολή (δεν άφησε την Νοσηλευτική χειρουργείου και τελικά πήρε πτυχίο), λίγο το ποδόσφαιρο, λίγο ο επαγγελματίας ποδηλάτης φίλος του που τον παρέσυρε σε ποδηλατικά μονοπάτια, τον τραβούσαν ολοένα και πιο μακριά από την άβυσσο. Μέσω αυτού του φίλου έπεσε η ιδέα συμμετοχής στον Μαραθώνιο της Αθήνας!.
- Ήταν το 2013 η χρονιά που σηματοδότησε την επιστροφή ενός ανθρώπου στην υγεία και ήταν ο Μαραθώνιος που τον οδήγησε σ ένα καλύτερο αύριο…
Ο Παναγιώτης σ εκείνο τον αγώνα, δεν σταμάτησε, δεν εγκατέλειψε, παρά το πρωτόγνωρο, το δύσκολο, το απίθανο σενάριο να βρεθεί στην εκκίνηση κι έτσι είδε τον εαυτό του να τερματίζει. Η γραμμή τερματισμού εκείνου του Αγώνα, ήταν η στροφή στη ζωή του…
“ Ναι. Εκείνος ο αγώνας, ο τερματισμός…και μετά η συνεχής άθληση, το τρέξιμο…μου άλλαξε τη ζωή..”
- Δέκα χρόνια ήταν στον Πανελλήνιο, άλλαξε σύλλογο και 2 χρόνια τώρα ανήκει στον Ηρακλή, πεπεισμένος από τον Ιάσωνα Ιωαννίδη ( επίσης μαραθωνοδρόμος και προπονητής), ότι είναι η στέγη που αναζητεί. Μάλιστα για τους βαθμούς προς τον σύλλογο, έτρεξε στο Καυτανζόγλειο ένα 5άρι ( 15′.05″) κι ένοιωσε….περίεργα:
“Μετά από καιρό φόρεσα σπάικς κι ένοιωσα κάπως περίεργα (γέλια)…”
Η ΑΠΟΔΟΧΗ ΜΕ ΡΙΣΚΟ
Πέρσι αγωνίστηκε σε 2 Μαραθωνίους. Προγραμματισμένα. Πρώτα στο Βερολίνο, που με το 2ωρ. 16′.28″ ήταν ο κορυφαίος Έλληνας για το 2024 και 2 μήνες μετά στην κλασική διαδρομή, δεύτερος πίσω από τον Χριστόφορο Πιτσώλη με 2ωρ.19′.50″.
“Πέρσι πήρα ρίσκο. Είχα σε πρώτο ρόλο το Βερολίνο και σε δεύτερο την Αθήνα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα. Λέω ρίσκο γιατί από αυτά που βλέπουμε, είναι καλύτερο να κάνεις 2 Μαραθωνίους το χρόνο, εκ των οποίων ο ένας, για μένα, είναι καλύτερα την άνοιξη. Δηλαδή να μεσολαβεί ένα διάστημα 5-6 μηνών από τον δεύτερο. Εγώ έτρεξα μέσα σε 2 μήνες δύο Μαραθωνίους. Ήταν ρίσκο…”
- Τι είπε ο προπονητής του γι’ αυτό;
“Σπάνια περίπτωση. Μετά από 2 μήνες να κάνεις πάλι κάτω από 2.20…Αυτή είναι όμως η αξία του Παναγιώτη…”
ΠΕΡΑΣΕ ΚΙ ΑΛΛΑ…
Το ρίσκο όμως ήταν κι αλλού. Ο δρομέας πέρασε ένα μεγάλο διάστημα με πόνους στη βουβωνική χώρα (σύνδρομο κοιλιακών προσαγωγών), το οποίο συναντάται κυρίως σε αθλητές που εκτελούν γρήγορες κινήσεις.
“Οξύς πόνος πριν το Ευρωπαϊκό στο Βέλγιο. Ανυπόφορος έως ένα σημείο. Πέντε μήνες κράτησε η θεραπεία. Τώρα είμαι καλά, έκανα συντήρηση..”
ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΜΕ ΠΡΩΤΙΕΣ!
Ο δρομέας που και το 2023 ήταν ο καλύτερος Έλληνας Μαραθωνοδρόμος (2ωρ.19′.01″ στη Πράγα), όταν εννοεί πως έκανε συντήρηση, εννοεί πως για 3η συνεχόμενη χρονιά κέρδισε τον Ημιμαραθώνιο της Χίου (1ωρ.09′.13″)! Άλλωστε έχει το ρεκόρ εκεί με 1ωρ.07′.41″ (2024) και πως αν γνώριζε ότι πάει για ρεκόρ στο γύρο της λίμνης των Ιωαννίνων( 1ωρ.36′.19″ από τον Κώστα Σταμούλη), κάτι μπορεί να εκανε( 1ωρ.37′.37″)!
“Δεν ήξερα για το ρεκόρ! Κάποιος λίγο πριν το τέρμα μου το φώναξε αλλά ήταν αργά. Δεν προλάβαινα. Θέλει πιο μπροστά άλλη τακτική..”
…ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑ ΔΥΟ ΠΕΤΡΕΣ ΣΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΜΟΥ…!
Μέσα από το διάλογο προέκυψαν κι αυτά που διανθίζουν ως highlights μια συζήτηση. Όπως το τι μπορεί να συμβεί σ έναν Μαραθωνοδρόμο….
“Πολλά! Κάποιος πόνος, κυρίως στομαχικός. Κάποιος οξύς πόνος. Πρέπει να ξέρεις πως να το διαχειριστείς όλο αυτό. Μέσα σε δυόμιση ώρες πολλά μπορούν να συμβούν. Εννοώ και τα απρόοπτα. Όπως το 2021 στον Μαραθώνιο του Αμβούργου. Έβρεχε, είχαν μουσκέψει τα παπούτσια μου, γύρισαν οι πάτοι, έγιναν φιόγκοι και με ενοχλούσαν πάρα πολύ. Δεν ήξερα πως να το διαχειριστώ. Ο προπονητής ήταν κοντά. Είδε ότι το τρέξιμο μου ήταν παράξενο. Χοροπηδούσα κάποια στιγμή! Ήταν σαν να είχα δύο πέτρες μέσα στα παπούτσια. Ήμουν στο 32ο χλμ. Είχα αλλά 10 χλμ μπροστά μου. Με ρώτησε, του είπα και είπε: “Συνέχισε…!”. Δεν κάθισα να το σκεφθώ άλλο. Έσφιξα τα δόντια και τερμάτισα! Έκοψα ρυθμό βέβαια και από 2.20 που περίμενα έκανα 2.22…”!
“ΦΥΣΙΚΑ ΜΙΛΑΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΕΣΑ”!
Πάντα ήθελα να ρωτήσω αν οι δρομείς, ειδικά αυτοί που πάνε για χρόνο και θέση, στο 1ο γκρουπ, ….μιλάνε μεταξύ τους την ώρα που τρέχουν. Και ρώτησα!
“ Φυσικά. Γνωριζόμαστε με τα παιδιά. Ειδικά με τον Κώστα Γκελαούζο που ένα διάστημα κάναμε μαζί προετοιμασία, ή με τον Χαράλαμπο Πιτσώλη, λέγαμε μερικά πράγματα για την κατάστασή μας εκείνη την ώρα, αν η επιθυμία κάποιου ήταν να αλλάξει ρυθμό κλπ. Αλλά γενικά….μην φανταστείτε κάποιον διάλογο σε μάκρος. Το focus μας ήταν ο αγώνας. …Να ξέρετε….Ο εαυτός μας είναι ο αντίπαλος στον Μαραθώνιο… όχι αυτός που είναι δίπλα μας…”!
4′.24″. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΛΑ Ή ΛΙΓΑ;
Που το πάει ο Παναγιώτης Καραΐσκος ;
Έμπνευση από την λίστα του ΣΕΓΑΣ, τα στατιστικά του εκπληκτικού Νίκου Κριεζή, του αξιοθαύμαστου Στέφανου Αντωνάκη και φυσικά οι δημοσιεύσεις του Runningnews… προκύπτει ότι ο Μαραθωνοδρόμος έχει μπροστά του 12 δρομείς που δεν είναι ενεργοί ( ή τουλάχιστον έτσι γνωρίζουμε). Ότι το 2ωρ.12′.04″ του πρώτου Σπύρου Ανδριόπουλου, απέχει 4′.24″ από το 2ωρ.16′.28″ του Παναγιώτη Καραΐσκου.
Τι σημαίνει λοιπόν αυτό το 4′.24″ που χωρίζει τον αθλητή του Ηρακλή από την 1η θέση των κορυφαίων Ελλήνων Μαραθωνοδρόμων ever;
“ Δεν είναι λίγο. Σ αυτούς τους χρόνους, τα τέσσερα λεπτά είναι πολύς…χρόνος! Αλλά αφού με ρωτάτε…Ναι! Μπορώ να πω ότι είδα κι εγώ αυτή τη λίστα. Θα πάω βήμα- βήμα. Θα κυνηγήσω του χρόνου ένα 2.15- 2.14 και σε βάθος 2-3 χρόνων το 2.13- 2.12… Υγεία να έχουμε”.
- Ο απολαυστικός Παναγιώτης Καραΐσκος, είναι στα 37 του, γνωρίζει ότι δεν έχει μεγάλη προπονητική ηλικία ( ξεκίνησε στα 26), αλλά όπως διαβάσατε έχει όνειρα, έκανε προπόνηση τον Αύγουστο στο Καρπενήσι ( για όγκο και …δροσιά), τρέχει στον ΠΓΣ, στο Γαλάτσι, στην παραλιακή, στο ΟΑΚΑ, κάνει τα “συνεχόμενα” μόνος του ( τον πετύχαμε μετά από τρέξιμο 1ωρ.10′ και το απόγευμα είχε άλλα 50′) και τα προγράμματα με τον Σταύρο Καρρέ, είναι στην καλύτερη φάση ψυχολογικά κι έχει το μυαλό να διαχειρίζεται πιο εύκολα τα προβλήματα λόγω εμπειρίας.
- Στη Θεσσαλονίκη θα αγωνισθεί για 1η φορά στον Νυχτερινό, επιλέγοντας το 10άρι. Θα δώσει ρυθμό περίπου στα 3′.05″ το 1000άρι, για να βγάλει χρόνο κοντά στα 31′. Είναι καλά;
