Του Μιχάλη Μελισσίδη

Ήταν 14 Απριλίου του 2019, όταν εκείνο το πρωϊνό, από το ύψος του Λευκού Πύργου, φάνηκε η φιγούρα του πρώτου του 14ου Μαραθωνίου Μέγας Αλέξανδρος. Ήταν ο Μιχάλης Παρμάκης. Ο Μαραθωνοδρόμος ηταν φανερά καταβεβλημένος, μ ένα ξεκάθαρα αργό στιλ που έμοιαζε περισσότερο με δυναμικό βάδην. Το παρατεταμένο χειροκρότημα του κόσμου, δεν κατάφερε να σκεπάσει την απόφαση που μου εκμυστηρεύτηκε την προηγούμενη μέρα, ότι μετά από αυτόν τον αγώνα, εγκαταλείπει την ενεργό δράση!

ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ Η ΙΣΤΟΡΙΑ

● Τον Μιχάλη Παρμάκη τον γνώρισα από τα πανελλήνια πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου (σε Λιτόχωρο, Πύλη Τρικάλων, περιφερειακά στον Λαγκαδά κλπ), μια εποχή που το….ίντερνετ δεν υπήρχε! Βασικά τον γνώρισα πιο μπροστά με κάτι 3άρια που έκανε, με προπονήτρια την Πίτσα Παρχαρίδου (στην εφηβεία του δηλαδή)!!

ΑΣΤΡΟ ΛΑΜΠΡΟ

Το άστρο του έλαμψε στην κλασική διαδρομή με πρωτιές το 2010, 2012 και εκείνο το 2ωρ.20′.48″ που τον κατατάσσει μέχρι και σήμερα έβδομο (7ο) μεταξύ των καλύτερων δρομέων που τερμάτισαν στον Μαραθώνιο της Αθήνας ( το 2010 κορυφαίος αθλητής του ΣΕΓΑΣ για το διάστημα Σεπτεμβρίου- Νοεμβρίου).

Στο μεσοδιάστημα ( 2011), σημείωσε το ατομικό του ρεκόρ ( 2ωρ.18′.38″) στον Μαραθώνιο του Βερολίνου, χρόνος που τον κατατάσσει 21ο στην λίστα των κορυφαίων Ελλήνων Μαραθωνοδρόμων ever.

Ακολούθησαν πλείστες διακρίσεις σε ημιμαραθωνίους , σχεδόν πάντα βάθρο , πανελλήνια πρωταθλήματα ανωμάλου δρόμου, 5άρια – 10άρια, που τον συνοδεύουν σε μια πλούσια αγωνιστική δράση.

ΓΥΑΛΙΣΕ ΤΟ ΜΑΤΙ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ

Ο Νυχτερινός Ημιμαραθώνιος της Θεσσαλονίκης που άνοιξε νέο κεφάλαιο στο δρομικό κίνημα, ήταν πρόκληση για έναν πρωταθλητή του μεγέθους του κι έτσι το 2013, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη για τα 21χλμ στη νύχτα. Πρώτος σε 1ωρ.07′.55″ και δύο χρόνια αργότερα 1ος σε 1ωρ.07′.55″. Χρονιά που πέρασε μεγάλη περιπέτεια υγείας αφού μπήκε σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης με διάγνωση πνευμονίας.
●● Στον αγαπημένο του αγώνα , το 2016 , τερματίζει 2ος πίσω από τον Αντώνη Παπαδημητρίου και ξεσπά σε κλάματα λέγοντας “…πάλι καλά μετά απ όσα πέρασα…””.!

●●● Το 2017 δοκιμάζει στον Μαραθώνιο Μέγας Αλέξανδρος και τερματίζει 1ος με 2ωρ.28′.07″ και το 2019…είναι η εισαγωγή στο κείμενό μας!
Ένας πρωταθλητής στην δύση της καριέρας του…κατά δήλωσή του μάλιστα!!

ΚΥΚΝΕΙΟ ΑΣΜΑ

●●● ” Σπίθα φωτιάς” στο τέλος της ίδιας χρονιάς με τον Νυχτερινό; Μάλλον, γιατί το σώμα τον εγκατέλειψε στον 8ο αγώνα και δεν τερμάτισε. Μάλιστα σε δηλώσεις του στον Κώστα Παλάντζα ( Running News), μια μέρα μετά τον αγώνα (ξανά)δήλωσε, ότι εγκαταλείπει την ενεργό δράση. Κι όμως….

ΠΟΤΕ ΜΗ ΠΕΙΣ ΠΟΤΕ

Δεν είναι ότι αιφνιδίασε εμάς, αλλά το κυριώτερο είναι ότι αιφνιδίασε τον εαυτό του. Έτσι, μετά το εμπάργκο στον αθλητισμό λόγω πανδημίας, ο Μιχάλης Παρμάκης εμφανίζεται πάλι ετοιμοπόλεμος και δυνατός, στον Νυχτερινό φυσικά! Το 2022 1ος με 1ωρ.08′.36″ και το 2023 3ος με 1ωρ.10′.11″.

ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΓΝΩΜΗ

Όλα αυτά έχουν μια εξήγηση. Οικογενειάρχης, πολύτεκνος, με αναζήτηση εργασίας, συσσωρευμένο άγχος, αρρώστια, αβέβαιο μέλλον….έ δεν θέλει και πολύ να σε πάρει από κάτω.. Λύγισε, βλέποντας τα όνειρα να περνούν και όλο αυτό που είχε κτίσει να μην βγάζει πουθενά….Οι χρόνοι που πέτυχε, οι θέσεις που κέρδισε δεν καταλήξανε σε κάποιο βάθρο ζωής! Ο τερματισμός, το κλάμα και η αποδοχή του μοιραίου…

●● Εκεί όμως, σ εκείνα τα 2 χρόνια της πανδημίας, το αναγκαστικό φρένο στη ζωή του, σημάδεψαν το υπόλοιπο μέχρι σήμερα.
Το πρώτο η εργασια: Μπήκε στον τομέα ανακύκλωσης του Δήμου Κοζάνης . Σκληρή δουλειά, απαιτητική, γεμάτο 8ωρο, με το εργοστάσιο να βρίσκεται μέσα στα πρώην ορυχεία της ΔΕΗ. Ίσως να ήταν η αντίδραση που τον έφερε πάλι στους δρόμους αντοχής. Ίσως η “σπίθα” ότι η εγκατάλειψη δεν είναι κάτι που τον ταιριάζει.

Ότι και να ήταν…Ο Μιχάλης Παρμάκης , είναι εδώ και δηλώνει στα 21χλμ του 13ου Νυχτερινού Ημιμαραθωνίου Θεσσαλονίκης Zeniθ.

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΟΙ ΘΥΣΙΕΣ ΑΞΙΖΟΥΝ

Θα αφήσει για λίγο τα ανυψωτικά μηχανήματα , τις ταινίες διαλογής, τα αλουμίνια, τις βρύσες, την συντήρηση, τις βάρδιες και θα στηθεί στην εκκίνηση του αγώνα. Ίσως και να αποδείξει ότι το ανώφελο έγινε ωφέλιμο…

“”Ξυπνάω 5 παρά το πρωί γιατί πρέπει να φύγω 6 για την δουλειά. Επιστροφή στις 3. Προπόνηση. Όταν είμαι απογευματινός σχολάω 11. Βάζω ένα φακό στο κεφάλι μου και τρέχω…””!

●●Ο Μιχάλης Παρμάκης έχει τιμήσει πολλές φορές την Κοζάνη με τις επιτυχίες του.
Αυτός ο β’ κύκλος της αθλητικής του ζωής τον οδηγεί πάλι σε κάτι που θα ξεπερνάει τον εαυτό του: Την συμμετοχή του, του χρόνου, στο ΣΠΑΡΤΑΘΛΟ!!
Αυτή είναι είδηση και γράφεται τώρα!
Έχει κι άλλο παρακάτω, αλλά ας τα πάρουμε με τη σειρά.
Τι κάνει για τον Υπέρμαραθώνιο;

“”Έχω τρέξει πρόσφατα 100 χιλιόμετρα με 4′.30″ το 1000άρι. Χωρίς προετοιμασία! Έτσι για να δω σε τι κατάσταση είναι τα πόδια μου.. Να δω αν αντέχουν . Πιστεύω ότι είμαι καλά. Νοιώθω καλά..Πριν λίγο καιρό είχα ένα ατύχημα… Κτύπησα την μέση μου στη δουλειά, αλλά το ξεπέρασα..””

●● Ο Μαραθωνοδρόμος επιστρέφει, κάνοντας υπερπροσπάθεια να εκμεταλευτεί τα κενά από την εργασία του, σε δύσκολες ή μικρές ώρες της ημέρας ή της νύχτας και δεν κρύβει τον 1ο στόχο που έχει θέσει για φέτος:

“…Να σπάσω το πανελλήνιο ρεκόρ στους άνω των 40 ετών, στον Μαραθώνιο της Αθήνας…”

Κι αυτή σπουδαία , μεγαλεπήβολη δήλωση , το να κυνηγάς ρεκόρ στην πιο δύσκολη διαδρομή. Αυτό όμως δείχνει και την εμπιστοσύνη που έχει στις δυνάμεις του ένας πρωταθλητής.

●●● Όσο για τον Νυχτερινό, στις 18 του μήνα, για να “ηρεμήσει ” από την ένταση της δουλειάς και να μην νοιώθει το βάρος υποχρέωσης , έκανε χρήση του δικαιώματος αδείας “”άνευ αποδοχών””.

Έτσι, για το χειροκρότημα…!!