Του Μιχάλη Μελισσίδη
Νόμιζε πως ο κύκλος του σαν αθλητής έκλεισε.
“Γέμισε” με τις μικρές αποστάσεις, “είδε” το τέλος της διαδρομής του, κυρίως κατάλαβε ότι στο πάρε-δώσε του πρωταθλητισμού ο ορίζοντας του έκλεισε και δεν ξανά ασχολήθηκε με το θέμα!
Η επανάσταση όμως του εαυτού του έγινε όταν εγκατασταθηκε στο Λονδίνο, ακολουθώντας την γυναίκα του , η οποία σπούδαζε γιατρός και η οποία εκμεταλλεύθηκε μια υποτροφία για εκπαίδευση πάνω στη θεραπευτική άσκηση από το ίδρυμα “Σταύρος Νιάρχος”.
ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ Η ΑΛΛΑΓΗ
Εν ολίγοις εκμεταλλεύθηκε και ο ίδιος το timing για την επιστροφή του στα καλά του αθλητισμού, αφού εκείνο το τρίμηνο στο Λονδίνο ήταν το “μήνυμα” του εαυτού του να κάνει restart….
Ο Λάμπρος Ταράτσας – στα 37 του πλέον- επέστρεψε στην ενεργό δράση με όρεξη για δουλειά , με δυνάμεις 25άρη και με ατομικά ρεκόρ που ακόμη και ο ίδιος δυσπιστεί με τον εαυτό του ότι τα πετυχαίνει!
Παράλληλα όμως αποτελεί το γεγονός που του παρέχει την δύναμη να διευρύνει τον ορίζοντα του αθλητή-δρομέα σε βάθος χρόνου…
Στην ουσία είναι η επιστροφή του στη Θεσσαλονίκη μετά απο 13 χρόνια!
Ήταν η χρονιά του 2013 όταν στα πλαίσια της προετοιμασίας του, ο 24χρονος Αγρινιώτης δρομέας , έτρεξε το 5άρι του Μαραθωνίου “Μέγας Αλέξανδρος” (2ος με 15′.27″).
Λίγους μήνες αργότερα (Οκτώβριο), είχε μάθει για τον Νυχτερινό της Θεσσαλονίκης (2η διοργάνωση) και δοκίμασε πάλι στα 5χλμ (2ος με 15′.33″).
Για τον ίδιο ήταν “μία από τα ίδια ” ! Και κάπως έτσι θεώρησε ότι ο κύκλος του έκλεισε. Βρήκε τον τρόπο να πείσει τον εαυτό του…Λίγο οι χρόνοι , λίγο το ανέφικτο που το προσδιόριζε η έλλειψη βοήθειας , λίγο οι προτεραιότητες ….τον έπεισαν..! Ο κύκλος έκλεισε…
” Όλα αυτά ήταν πριν ανοίξει το δρομικό κίνημα. Σαν έφηβος ήμουν στην πρώτη τριάδα των 1500μ, των 5χλμ, των 10χλμ. Τότε δεν υπήρχαν χορηγίες, δεν υπήρχε βοήθεια. Μπήκα στα ΤΕΦΑΑ, ακολούθησε ο στρατός, ο γάμος….Δεν μπορούσα να το υποστηρίξω όλο αυτό..Άρχισα να εξασκώ την προπονητική. Θεώρησα ότι η αθλητική μου καριέρα έχει τελειώσει…”
ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΑΝΟΙΓΕΙ Η…ΟΡΕΞΗ
Ο διακόπτης γύρισε 10 χρόνια αργότερα, όταν μαζί με τα παιδιά που γύμναζε (προπονητικό τιμ του Ιδρύματος Νιάρχου), άρχισε να γυμνάζεται και αυτός, ζώντας κάτι απο μέσα.
Με 4 και 5 ώρες την ημέρα, όλο και κάτι έπαιρνε!
“Είπα μέσα μου, γιατί να μην δοκιμάσω κι εγώ πιο εντατικά. Και κάπως έτσι ξαναμπήκα στην προπόνηση …”
Το πρώτο test για Μαραθώνιο τον έφερε στην 68η θέση για το 2024 (2ωρ.43′.47″), επίδοση που πέτυχε στη Βιέννη.
Την επόμενη χρονιά, πάλι στη Βιέννη , κατεβηκεψστιςψ2ωρ.33′.32″ (26ος στην Ελλάδα).
Το νερό μπήκε στο αυλάκι για τα καλά όταν η σύζυγός του για εκπαιδευτικούς λόγους, έπρεπε να παρακολουθήσει μαθήματα στην Αγγλία. Δοθείσης ευκαιρίας , μπήκε κι αυτός σ ένα Running Club κι έζησε ένα τρίμηνο απόλυτης ευεξίας για το τρέξιμο , την προπόνηση, την αντοχή.
” Ραντεβού κάθε Σάββατο για αγώνα. Απίστευτο αυτό που συνέβαινε . Δεν είχε σημασία αν ήσουν 18 ή 58 ετών. Ήταν όλοι εκεί. Έδιναν ραντεβού και δεν το έχανε, κανείς!. Δεν είχε σημασία αν ο αγώνας ήταν 5, 10, ή 20 χλμ , ή ακόμη ορεινός ή ακόμη και πεζοπορία… Ήταν μια μεγάλη παρέα… Ήταν το γεγονός της εβδομάδας. Αυτό τους κρατούσε τις προηγούμενες 6 μέρες…Το περίμεναν…
Αυτό είναι το κακό στην Ελλάδα…δεν έχουμε τέτοιους αγώνες…”
ΑΡΩΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΡΕΚΟΡ
Ο Λάμπρος Ταράτσας έμεινε ενα μήνα στο Λονδίνο και δύο μήνες στο Σέφιλντ (γεννέτειρα του Σεμπάστιαν Κόε).
Με τους 3 μήνες προπόνησης και συμμετοχής στα events, χαρά ζωής για έναν δρομέα, πήρε μέρος στον περίφημο – και για έναν επιπρόσθετο λόγο πλέον- Μαραθώνιο του Λονδίνου τον περασμένο Απρίλιο:
Είδε να καταρρίπτεται το παγκόσμιο ρεκόρ Μαραθωνίου από έναν δρομέα που πήρε εκκίνηση μαζί του!
Τον Κενυάτη Σεμπάστιαν Σάουε που σημείωσε 1ωρ.59′.30″, τον πρώτο δρομέα που κατεβαίνει κάτω από τις 2 ώρες!!
“Μοναδική στιγμή. Ήμουν στο πρώτο γκρουπ εκκίνησης. Αξέχαστη εικόνα, φοβερή εμπειρία.. ”
Δεν ξέρω αν ήταν η αύρα του Σάουε ή οι συνθήκες του αγώνα, αλλά ο Λάμπρος έκανε ατομικό ρεκόρ: 2ωρ.28′.30″, πρώτος Έλληνας μεταξύ όσων Ελλήνων αγωνίστηκαν σ εκείνο τον αγώνα και βρίσκεται στην 9η θέση της λίστας των κορυφαίων Ελλήνων Μαραθωνοδρόμων για το 2026.
Τι σημαίνει γι αυτόν αυτός ο χρόνος;
“Αυτή τη στιγμή κάνω αυτό που μου αρέσει. Έχουν αλλάξει κάποια πράγματα, σε χορηγιες , σε διευκολύνσεις…Είμαι 37 χρονών και κάνω ατομικά ρεκόρ (γέλια). Και είναι κάτι που θυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου. Πριν 10 χρόνια είπα πως έφθασα στο τέλος της διαδρομής. Το αναθεωρώ!! Το παν είναι να είσαι μέσα! Πιστεύω ότι έχω ακόμη 3-4 χρόνια μπροστά μου για Μαραθώνιο…”
ΜΕΧΡΙ ΕΝΑ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ
Στο στόχαστρό του ο Μαραθώνιος της Βαλένθιας (6 Δεκεμβρίου), όπου σκοπεύει να κάνει 2ωρ.25′
“Ναι, μπορώ να το κάνω. Τώρα τρέχει ω σε 3′.30″ το χιλιόμετρο. Αυτό μπορώ να το υποστηρίξω.
Όντως στο Μαραθώνιο μέχρι ένα σημείο είναι ταλέντο. Μετά όμως είναι η προπόνηση. Πρέπει να είσαι πραγματικά καλός αθλητής.
Αυτοί που σήμερα τρέχουν καλό 5άρι , αν έχουν υπομονή, μπορούν να κάνουν 2ωρ.20′.
Με προπόνηση και συνέπεια, αλλάζουν όλα…”
Ας το πάρουμε και ως δίδαγμα αυτό το τελευταίο…
Ο Λάμπρος Ταράτσας, με καταγωγή από το Αγρίνιο , έχει 2 κόρες, γυμνάζεται στους Μολάους Λακωνίας (Δήμος Μονεμβασιάς) – ο Δημήτρης Θεοδωρίδης τον προπονούσε παλαιότερα – υπήρξε κάποτε ποδοσφαιριστής του Μολαϊκού κι έχει αλλάξει συνολικά 3 συλλόγους: Αγρίνιο, ΠΓΣ, ΑΠΟΕΛ (Λακωνίας).
Στον 14ο Διεθνή Νυχτερινό Ημιμαραθώνιο Θεσσαλονίκης Zeniθ που επιστρέφει στο κέντρο της πόλης, θα αγωνισθεί με την ομάδα της Superbet στα 21 χλμ, της νέας διαδρομής.
“Ναι, άκουσα για την αλλαγή και έμαθα πως είναι πολύ καλή…Ελπίζω σε χρόνο που θα βοηθήσει τα σχέδιά μου…”
